Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Οι άνθρωποι που στηρίζουν τον τόπο στα πόδια του...


Πότε θεωρείται ότι ένα κράτος έχει καταρρεύσει; Όταν αδυνατεί να ανταποκριθεί στις θεμελιώδεις ανάγκες των πολιτών του. 

Θεμελιώδη ανάγκη εννοούμε, πριν ακόμα και από την εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης, ακόμα και σταθερού μισθού, τη διασφάλιση της επιβίωσης των κατοίκων μιας χώρας. 

Η απάνθρωπη ταλαιπωρία που υφίστανται οι καρκινοπαθείς και άλλοι βαριά νοσούντες – που δεν μπορεί να χωρέσει ο νους του υγιούς – οι οποίοι στερούνται («έστω» και για λίγες ώρες ή ημέρες)  των φαρμάκων που τους συντηρούν στη ζωή, είναι η πιο περίτρανη απόδειξη της συντελεσμένης κατάρρευσης του ελλαδικού κράτους. Παρόλα αυτά όμως η ζωή σε αυτή τη χώρα εξακολουθεί κουτσά στραβά να προχωράει σε – σχετικά – φυσιολογικές συνθήκες.

Πώς όμως αυτό καθίσταται δυνατό;