Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Η μετανάστευση στην εποχή της παγκόσμιας ύφεσης

Η μετανάστευση είναι ένα από τα άμεσα επακόλουθα κάθε δριμείας οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Μεροκαματιάρηδες άνθρωποι και θησαυρισμένα κεφάλαια φεύγουν από τη χώρα για μια «καλύτερη τύχη» στο εξωτερικό. 

Στις αλλεπάλληλες κρίσεις που μάστισαν την Ελλάδα τόσο στα τέλη του 19ου αιώνα, όσο και στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 πολυάνθρωπα κύματα μεταναστών στέρησαν από τη χώρα πολύτιμη εργατική της δύναμη. Η πλασματική οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών είχε λειτουργήσει ανασχετικά, σταματώντας την αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού. 

Η σημερινή κατάρρευση της οικονομίας, η ιλιγγιώδης εκτίναξη της ανεργίας σε συνδυασμό με τη «λύση» που αργεί να έρθει, δεν αφήνουν περιθώρια επιλογών σε έναν κόσμο που αγωνίζεται για την επιβίωσή του. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες κρίσεις αυτό που μοιάζει να πλήττεται περισσότερο είναι το επιστημονικό δυναμικό. 

Οι πολυάριθμοι πτυχιούχοι που ήδη πριν από την κρίση δυσκολεύονταν να βρουν εργασία που να ανταποκρίνεται στις σπουδές και στα προσόντα τους, φεύγουν να δουλέψουν στο εξωτερικό. 

Η ανεργία δεν είναι όμως ελληνικό προνόμιο. Σε αντίθεση με περασμένες εποχές, συγκεκριμένες μονάχα ειδικότητες εξειδικευμένων επιστημόνων έχει εξασφαλισμένη εργασία στο εξωτερικό. Για τους υπόλοιπους ακόμα και οι υπερπόντιοι και υπερατλαντικοί προορισμοί μοιάζουν επισφαλείς. Η σημερινές συνθήκες καθιστούν σχεδόν αδύνατη την μετανάστευση καθώς το ειδυλλιακό «εκεί» είναι ένα ζητούμενο για την συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών, αλλά και των υπερατλαντικών προορισμών. 

Η χειρότερη προοπτική είναι να εργάζεται κανείς υπό συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης σαν εκείνη που γνώρισαν οι Ελληνες μετανάστες του περασμένου αιώνα τα πρώτα χρόνια της μετοίκησής τους, χωρίς όμως καμία προοπτική βελτίωσης και κοινωνικής προόδου: να εργάζεσαι ως «μαύρος» μετανάστης εργάτης στον τόπο σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: