Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Μόνο αν είσαι διάτρητος μπορεί να σε διαπεράσει το φως...


Τα 170 ζωγραφικά έργα και κατασκευές του Τάσου Μαντζαβίνου που εκτίθενται στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς δεν είναι μια - αναδρομικού τύπου- έκθεση. 

Οι επισκέπτες έρχονται σε επαφή όχι με μια αναδρομή στον χρόνο, αλλά με ένα σημειωτόν βάδισμα που εξελίσσεται καλλιτεχνικά μέσα στα χρόνια. Ενα σημειωτόν με την έννοια της εμμονής με την οποία σκαλίζει κανείς το ίδιο τραύμα. 

Μια εμμονή, αποκαλυπτική ένός αποσυνάγωγου καλλιτέχνη που αναμετριέται με το ανεξάντλητο εσωτερικό του κενό. Μόνιμο εξ αρχής θέμα ο αυτός του «εν ασθενεία», όπως τονίζει ο παύλειος τίτλος «Η δύναμις μου εν ασθενεία τελειούται». 

Ακόμα κι όταν ζωγραφίζει τους Πρωτόπλαστους, τον Καραγκιόζη ή τον Τζούλιο Καϊμη δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αποτυπώνει διαδχικές εκδοχές του εαυτού του. Που είναι και ο δικός μας διάτρητος εαυτός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: