Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Τα πολλά μεταφραστικά πρόσωπα του Μπάρτλμπυ

Η ύπαρξη διαφορετικών μεταφράσεων κλασικών κειμένων και η από καιρού εις καιρόν ανανέωσή τους, είναι μεγάλη υπόθεση. Αφενός διότι προσφέρουν πολλαπλές προσεγγίσεις ενός σπουδαίου έργου και αφετέρου διότι ανανεώνουν τη γλώσσα στην οποία αυτό μεταφράζεται. Γιατί το παράδοξο με τα αριστουργήματα είναι ότι ενώ τα ίδια δεν γερνούν, οι μεταφράσεις τους αποκτούν με τον καιρό ρυτίδες και γεροντόπαχα.

Η εξαιρετική μετάφραση της νουβέλας του Χέρμαν Μέλβιλ, «Μπάρτλμπυ, ο γραφέας» από την Αθηνά Δημητριάδου κυκλοφόρησε λίγο μετά την αναθεωρημένη του Μένη Κουμανταρέα από τον Καστανιώτη. Οι δυό μεταφράσεις είναι υψηλού επιπέδου· η κάθε μια έχει τα δικά της καλά. Εκείνη του Κουμανταρέα συμπληρώνεται από δύο ακόμα διηγήματα του Μέλβιλ με ήρωες δύο ακόμα αποσυνάγωγους ήρωες: τον βιολιστή Χομπόυ και τον αριστοκράτη Τζον Ρόουζ.