Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Χρόνος μέσα στον χρόνο είναι το πένθος

Χρόνος μέσα στον χρόνο είναι το πένθος
Τόσο, που όταν ολοκληρωθεί και αρχίσει ο χρόνος πάλι
πένθος υφέρπει εκ νέου
έρπης ζωστήρ στου χρόνου την κοιλιά


Γιατί να λένε πως τον ξεπερνάς τον πόνο του χαμού;
Είχα άνθρωπο ποτέ για να τον απολέσω;
Είχα το ευεργέτημα να μην πονώ
όταν όλα ήταν στη θέση τους;
Εσύ, με όλα, εμπρός μου
Εγώ, ξοπίσω σου, με δύστροπο παρόν
και πίσω απ' τη φυγή σου
λες κι ήθελα να βρω τη διαφορά
αν είσαι ή δεν είσαι εδώ
εάν ο πόνος μου θ' αναφερθεί ευσύνοπτος στην ηλικία
όπου μετρώ προσεκτικά απομεινάρια πόθων
Κι αναρωτιέμαι:
χωράω ολόκληρος στις αποστάσεις εφεξής
ή χάνομαι ο μισός
σαν τον παλιό πολεμιστή που θάψαν όπως όπως
κι ύστερα τον ανέδειξαν σε Άγνωστο Στρατιώτη;

Γιώργος Βέλτσος


Δεν υπάρχουν σχόλια: