Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Καταστάλαγμα μιας ζωής, σκέψεις για την τέχνη από τη Ζιζή Μακρή

«Τα έργα μου είναι τα παιδιά μου. Και όταν ολοκληρώνεται η δουλειά, φεύγουν μακριά, σαν τα ενήλικα παιδιά για να ζήσουν τη ζωή τους. Η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη μου έδωσε μεγάλη χαρά γιατί τα είδα να επιστρέφουν. Θυμήθηκα το παραμικρό σχέδιο, ξαναέζησα την ατμόσφαιρα του ταξιδιού και κυρίως ανακάλυψα ξανά τον εαυτό μου σε σχέση με τη δουλειά μου». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε η Ζιζή Μακρή τον αντίκτυπο που είχε πάνω της η έκθεση χαρακτικών και παστέλ από το ταξίδι της στην Κίνα το 1956.