Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Το νέο γαλλικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας

Σε μια εποχή που κεντρικοί δρόμοι της πόλης μεταμορφώνονται από τα διαδοχικά λουκέτα, ένα νέο γαλλικό βιβλιοπωλείο κάνει την εμφάνιση του στην οδό Σόλωνος 77, απέναντι από το Χημείο. Ο Ρομολό Λοβερανί και ο Φιλίπ Μινιόν, δύο Γάλλοι με μακρά θητεία στο ιστορικό γαλλικό βιβλιοπωλείο Κάουφμαν από το 1984 άνοιξαν το βιβλιοπωλείο «Le Livre Ouvert» (Το Ανοιχτό Βιβλίο) σε μια προσπάθεια να μην αφήσουν να κλείσει το κεφάλαιο του γαλλικού βιβλίου στην Ελλάδα.


«Ανεξαρτήτως της κρίσης, η ανάγκη τόσο από πλευράς του γαλλόφωνου ελληνικού κοινού, όσο και των γαλλικών εκδοτικών οίκων να συνεχιστεί η ανταλλαγή ανάμεσα στις δύο κουλτούρες είναι μεγάλη. Η Ελλάδα διαθέτει ένα ιστορικό γαλλόφωνο κοινό μεγάλου πνευματικού πλούτου. Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό να συνεχίσουμε να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες αυτού του απαιτητικού κοινού», επισημαίνει ο κ. Λιβερανί, ο οποίος υπογραμμίζει εμφατικά ότι το «Ανοιχτό Βιβλίο» ξεκινάει ως γαλλόφωνο και όχι ως γαλλικό βιβλιοπωλείο καθώς «είναι ένας χώρος ανοιχτός και σε άλλους εκδότες πλην των Γάλλων».

Ωστόσο παρά την εμφανή αισιοδοξία η οποία αντανακλάται στη ζωντάνια και στη φρεσκάδα που αποπνέει ο νέος χώρος, οι περιποιημένοι πάγκοι με τα ολοκαίνουργιά βιβλία, το εγχείρημα ενέχει σημαντικό ρίσκο, το οποίο όμως οι δύο συνεργάτες γνωρίζουν ότι μπορούν να σταθμίσουν.
«Καταθέσαμε αρχικά ένα σχέδιο στο Παρίσι προκειμένου το οποίο εγκρίθηκε από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, όσο και από τη Συνομοσπονδία των Γάλλων Εκδοτών. Ετσι εξασφαλίσαμε μια πρώτη οικονομική βοήθεια για να αγοράσουμε το πρώτο στοκ.

Η δυσκολία όμως έγκειται στο γεγονός ότι η οικονομική μας λειτουργία είναι ελεγχόμενη: έχουμε δηλαδή πλαφόν στην αγορά βιβλίων. Αγοράζουμε και αποπληρώνουμε για να μπορέσουμε να αγοράσουμε και πάλι. Γι’ αυτό και είμαστε αναγκασμένοι να προχωράμε σταδιακά: την σχολική περίοδο δίνουμε έμφαση στα σχολικά εγχειρίδια, στη διδασκαλία των γαλλικών. Ακολουθεί η περίοδος των μαζικών λογοτεχνικών εκδόσεων του Σεπτεμβρίου, των λογοτεχνικών βραβείων, τα Χριστούγεννα... Πληρώνουμε μια δραστηριότητα ώστε να είμαστε σε θέση να ασχοληθούμε με την επόμενη κ.ο.κ.
Αυτό μας περιορίζει. Δεν έχουμε τη δυνατότητα, τουλάχιστον στην αρχή, να ελιχθούμε, να επανεφοδιαζόμαστε κατά το δοκούν: π.χ. βγαίνει ένα βιβλίο, διαβάζουμε μια καλή κριτική και το παραγγέλνουμε. Οχι. Δουλεύουμε με τρόπο αυστηρά ελεγχόμενο.

Ωστόσο ο κ. Λιβερανί εγγυάται ότι μετά την πρώτη φάση της εγκατάστασης θα διαθέτει πάντα ένα ξεχωριστό κονδύλι για τις μεμονωμένες παραγγελίες. «Το ελληνικό είναι ένα κοινό έξυπνο με μεγάλη περιέργεια, απαιτητικό σε τομείς όπως η φιλοσοφία, η κοινωνιολογία, τα φωτογραφικά λευκώματα. Γι’ αυτό και συνεργαζόμαστε και με άλλους φορείς όπως την Ενωση Εθνικών Μουσείων Γαλλίας ή δίνουμε έμφαση σε ξεχωριστούς τομείς όπως το παιδικό βιβλίο». Οι δύο συνεργάτες προσπαθούν να κρατήσουν τις τιμές τους κοντά στις γαλλικές ώστε να μην επιβαρύνουν το ελληνικό κοινό. Σε αυτό συμβάλλουν πολύ οι χαμηλές τιμές των εξαιρετικών βιβλίων τσέπης τα οποία αποτελούν την ναυαρχίδα των γαλλικών εκδόσεων. «Μπορεί κανείς να βρει βιβλία με 4, 6, αλλά ακόμα και 2 ευρώ. Τα βιβλία τσέπης καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα από τους μεγάλους κλασικούς, την σύγχρονη λογοτεχνία μέχρι τις ξένες λογοτεχνίες όπως η γερμανική, η κινεζική, η ρωσική κλπ.

«Το στοίχημα είναι να ισορροπήσουμε μεταξύ των νέων κυκλοφοριών – να μην είμαστε σκλάβοι τους – μια ευρεία βάση βιβλίων η οποία απαιτεί να έχεις π.χ. τον «Ξένο» του Καμύ, σε συνδυασμό με προσωπικές επιλογές. Σε αυτό το κομμάτι μου αρέσει να δουλεύω», επισημαίνει ο Φιλίπ Μινιόν. «Με συγγραφείς που δεν είναι πολύ γνωστοί, αλλά είναι καλοί. Να μην είμαι σκλάβος των νέων κυκλοφοριών, που πουλιούνται μόνες τους, αλλά να μπορώ να προτείνω τίτλους στον πελάτη. Πολλές φορές αρκεί ένα νεύμα ή βλέμμα επιδοκιμασίας. Χαίρομαι να δίνω συγγραφείς όπως ο Λέο Περούτς, ο Μπολάνιο ή ο Πιγκέλα. Χρειάζεται διάβασμα και προσπάθεια για να προτείνεις βιβλία, αλλά μόνον έτσι δένεσαι με τους πελάτες σου», ομολογεί χαμογελώντας ευγενικά.

6 σχόλια:

librarian είπε...

Ακόμα δεν έχω καταλάβει αν τελικά η οικονομική κρίση έχει αγγίξει την ελληνική αγορά του βιβλίου.
Ένα βιβλιοπωλείο κλείνει ένα ανοίγει αλλά και δύο να κλείσουν δε σημαίνει ότι χανόμαστε!
Η απορία μου στην ανάρτησή σου, εξαιτίας κιόλας του ότι λείπω από την Αθήνα, είναι αν ο Κάουφμαν έκλεισε!

τουπίκλην λοξίας είπε...

Εξαρτάται το πώς εννοείς το χανόμαστε. Υπάρχει πολύς κόσμος που δεν θα έχανε τίποτα αν χανόταν το βιβλίο, οι κλασικοί πίνακες ζωγραφικής, η αντίστοιχη μουσική κλπ. Αρκεί να είχε τηλεόραση, ίντερνετ, στάρμπακς και τα συναφή. Το ζήτημα δεν είναι αριθμητικό. Ο Κάουφμαν τυπικά δεν έχει κλείσει αλλα παραπαίει εξαιτίας οικονομικών και διοικητικών προβλημάτων εδώ και περίπου έναν χρόνο. Ουσιαστικά δεν λειτουργεί. Τουλάχιστον το «Ανοιχό Βιβλίο» δεν επέτρεψε την εξαφάνιση των γαλλικών βιβλίων από την Αθήνα, τη διακοπή μιας ιστορικής συνέχειας.

ναυτίλος είπε...

Αναμφίβολα η κρίση άγγιξε και το "καλό" βιβλίο. Πολλές εκδόσεις που είχαν αναγγελθεί ματαιώθηκαν και λίγες κουβέντες να ανταλλάξεις με τους βιβλιοπώλες θα καταλάβεις πόσο άσχημα είναι τα πράγματα... Ωστόσο νομίζω ότι το βιβλίο είναι απ¨ αυτά που θα επηρεαστούν το λιγότερο από την κρίση.
Όσο για τον Κάουφμαν είναι χρόνια τώρα που έχει χτυπηθεί. Πρώτα η κρίση της γαλλικής γλώσσας , μετά ο Ελευθερουδάκης (με τις εκδόσεις πολυτελείας κυρίως) και στη συνέχεια το ίντερνετ με το άμαζον που σου φέρνει ό,τι θέλεις σε καλή τιμή και πολύ γρήγορα (κι εγώ υπήρξα από τα πρώτα θύματά του) ήταν αρκετά για να τον ξεκάνουν. Χαίρομαι πάντως που ο συμπαθέστατος Φιλίπ βρήκε αλλού στέγη χωρίς να το γνωρίζω. Ευκαιρία λοιπόν για μια επίσκεψη.

ΥΓ. Αγαπητέ Σπύρο, είχες "άδικο" για τις μεταφράσεις της Γιουρσενάρ από την Χατζηνικολή. Δεν είναι μέτριες όπως μου έλεγες, είναι κάκιστες! Τουλάχιστον έτσι διαπιστώνω στον Ανδριανό...

Ανώνυμος είπε...

Παιδιά,αυτό το παραμυθάκι ότι τώρα κλείνει ο Κάουφμαν,αύριο κλείνει,μετά από ένα μήνα κλείνει,θα πρέπει κάποτε να σταματήσει.Το βιβλιοπωλείο είναι πάντα εκεί...

τουπίκλην λοξίας είπε...

Ο Κάουφμαν είναι εκεί γιατί οι ιδιοκτήτες δεν έχουν λεφτά να αποζημιώσουν τους εργαζόμενους. Δεν νομίζω ότι λογίζεται βιβλιοπωλείο ένας χώρος με μισογεμάτα και άδεια ράφια, απ' όπου απουσιάζουν οι νέες κυκλοφορίες...

Ανώνυμος είπε...

Μήπως έχεις καιρό να πας στον Κάουφμαν,φίλε?Μιλάμε για το βιβλιοπωλείο στην οδό Σταδίου 28.