Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Τα κοράκια και οι γύπες

Παραφράζοντας το χριστοδουλικό «ελάτε όπως είστε» σε «παίξε όπως είσαι» με την ίδια ωστόσο δόση αναγνωρίσιμης υποκρισίας τα διαδικτυακά καζίνο έσπευσαν να εξαργυρώσουν την απελπισία που γεννάει η οικονομική κρίση εκμεταλλευόμενα τον άνθρωπο στην στιγμή της αδυναμίας του. Σαν τους γύπες που κόβουν κύκλους πάνω από το κεφάλι του αποκαμωμένου που καρκινοβατεί στην έρημο, τα καζίνο γέμισαν με αφίσες την πρωτεύουσα ενορχηστρώνοντας την μελλοντική επίθεση στη λαβωμένη λεία τους.


Τα καζίνο προαναγγέλλουν τους κάθε λογής μαυραγορίτες που ενσκήπτουν μαζί με την ανεργία, την ανέχεια και την απελπισία που φέρνει μαζί της η ανέχεια. Οσο βαθαίνει η κρίση, όσο αυξάνουν και μεγαλώνουν οι πληγές που αφήνει πάνω στο συλλογικό μας κορμί – χαρακτηριστικό παράδειγμα οι προοιωνιζόμενες στρατιές των ανέργων, που ήδη αρχίζουμε να διακρίνουμε στο κοντινό μας περιβάλλον – διαφοροποιούνται και οι καπηλευτές της δυστυχίας μας. Τώρα που βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή, ο τζόγος έχει ακόμη τη δυνατότητα να αρμέξει το πληγωμένο πορτοφόλι.

Εξ ου και το μοτίβο μιας από τις σχετικές διαφημιστικές καμπάνιες, «Η ζωή θέλει καλοπέραση». Στα πρώτα βήματα της κρίσης υπάρχει ακόμα το περιθώριο να πουλήσει κανείς στον Ελληνα το πολυπόθητο όνειρο με το οποίο νανουρίζεται εδώ και τρεις δεκαετίες: την υπόσχεση γρήγορου, άκοπου και εύκολου χρήματος. Γεμίζοντας την Αθήνα αποκρουστικά πορτρέτα περίπου φυλακόβιων, ενός τουμπανιασμένου στο ξύλο, χαραγμένου με ξυράφι και μιας νοικοκυράς με μπιγκουτί (έτσι αντιλαμβάνονται οι επιχειρηματίες του τζόγου τον κοινό ή μέσο άνθρωπο;) αντιστρατεύονται μετ’επιτάσεως την αρχετυπική ταύτιση του καζίνο με τη ρουλέτα, τις βραδινές τουαλέτες, τα παπιγιόν και το Μόντε Κάρλο.

Πίσω όμως από το κλισέ «κουτσοί στραβοί στον Αγιο Παντελεήμονα» (κουτσο)κρύβεται ένα άλλο σταθερό μοτίβο της νεοελληνικής μεταπολιτευτικής πραγματικότητας: Να τα αρπάξουμε από όπου μπορούμε. Η θλιβερή διαφημιστική εκστρατεία των διαδικτυακών καζίνο προμηνύει δύσκολες εποχές καθώς σηματοδοτεί μια περίοδο όπου ο πολίτης είναι επί ξύλου κρεμάμενος κι οι αετονύχηδες περιμένουν στην γωνία να ξυλεύσουν την οσονούπω πεσμένη δρυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: