Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Επάγγελμα: Παίκτης ριάλιτι

Στο απόγειο της επιτυχίας των πρώτων τηλεοπτικών ριάλιτι, ήδη από την εποχή του πρώτου «Big Brother» δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι διαπίστωναν απογοητευμένοι την αλλαγή της τηλεοπτικής πραγματικότητας. Μέχρι τότε στη μικρή οθόνη εμφανίζονταν ως επι το πλείστον μεγάλες προσωπικότητες. Ανθρωποι που είχαν κάτι να καταθέσουν από την προσωπική τους πορεία, που οφείλαν την παρουσία τους σε κάποιο επίτευγμα.


Η εμφάνιση των ριάλιτι σηματοδότησε την εμφάνιση στην τηλεόραση ανθρώπων που δεν είχαν τίποτε να παρουσιάσουν, μήτε να πουν. Η προβολή τους υπηρετούσε μια ταυτολογία: εμφανίζομαι στην τηλεόραση για να εμφανιστώ. Πολύ σύντομα το φαινόμενο πήρε διαστάσεις επαγγελματικής αποκατάστασης. Ανθρωποι που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, παρά  μονάχα φωτογένεια ή άνθρωποι ανίκανοι, αλλά  πρόθυμοι να εκτεθούν παντοιοτρόπως, εξαργύρωναν την περιστασιακή αναγνωρισιμότητα που προσφέρει η τηλεόραση, εργαζόμενοι στη συνέχεια ως κράχτες σε πλήθος δραστηριότητες που σχετίζονται με τη show-biz ή τον «πολιτισμό».

Σιγά, σιγά γίναμε μάρτυρες της δημιουργίας ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου, του «επαγγελματία» παίκτη των ριάλιτι, του ανθρώπου που εθίζεται, σαν τους μανιακούς θιασώτες των video game, στην έκθεση στο γυαλί. Ο όρος «παίκτης ριάλιτι» απέκτησε επαγγελματική οντότητα, αντίστοιχη του γιατρού ή του δικηγόρου. Δεν άργησαν άλλωστε να εμφανιστούν και ειδικές κλινικές αποτοξίνωσης, τις οποίες δεν άφησε ανεκμετάλλευτες το μεγαλύτερο χωνευτήρι που λέγεται ριάλιτι.

Καθώς όμως ο αριθμός των ανθρώπων που προτιμούν να κόψουν δρόμο μέσα από τα ριάλιτι στην πορεία τους προς την επιτυχία, αυξήθηκε επικίνδυνα, ο εν δυνάμει «παίκτης ριάλιτι» πρέπει να έχει κάτι περισσότερο να επιδείξει πέρα την επιθυμία προβολής του. Η Μισέλ Σαλάχι που έγινε παγκοσμίως γνωστή τον περασμένο Νοέμβριο εισβάλλοντας στον Λευκό Οίκο μαζί με τον σύζυγό της κέρδισε την πολυπόθητη θέση που διεκδικούσε στο κάστινγκ του ριάλιτι του καναλιού Bravo, «The Real Housewives of D.C.». Τέτοιου είδους διαφήμιση δύσκολα την αγοράζει ακόμα κι ένα καλωδιακό κανάλι.

2 σχόλια:

Siragaki Clio είπε...

Εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι που αυτά τα παιχνίδια ζουν και βασιλέυουν. Αν δεν τα έβλεπε κανείς τότε δεν θα είχαν λόγοι ύπαρξης. Για πόσο ακόμα θα μπαίνουν οι άνθρωποι στον πειρασμό να παρακολουθούν τις ζωές των άλλων σε μικροσκόπιο χρησιμοποιώντας τους ως προβολές των δικών τους επιθυμιών και αναγκών. Απλά να αναφέρω πως βγήκε ριάλιτι στην Αμερική όπου μια ανήλικη θα έδινε το νεογέννητο παιδί της σε όποιο ζευγάρι πέρναγε όλες τις δοκιμασίες...Μετά από αυτό όλα τα υπόλοιπα μου φαίνονται λεπτομέρειες

τουπίκλην λοξίας είπε...

Είναι η ίδια λογική που καθιστά όλους τους ψηφοφόρους υπεύθυνους για τα κόμματα εξουσίας που μας καταδυναστεύουν. Τη μειοψηφία όμως που δεν τους ψηφίζει και που δεν βλέπει ποτέ ριάλιτι, πρωινάδικα κλπ τέτοια «ψυχαγωγικά, καλωπιστικά» προγράμματα, αλλά απλώς τα υφίσταται - αν αλλάξει κανάλι πάλι πάνω τους θα πέσει - την πνίγει το άδικο και η ανημπόρια...