Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

Λουκάς Κούσουλας: μια γερή περίπτωση δοκιμιογράφου και ποιητή

ταξιδεύουμε στα χνάρια της υγείας
σε μια ανάρρωση
που όλο μακραίνει


Παλιά ιστορία για μένα η ανάρρωση...
'Η γενικώς, εντοσούτω, κρατούσα επί του θέματος άποψη είναι άλλη: το καλύτερο είναι η υγεία. Ουδεμία αντίρρηση. Το χειρότερο η αρρώστια· και πάλι ουδεμία αντίρρηση. Ανάμεσά τους, ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη, η ανάρρωση. Πάλι ουδεμία αντίρρηση. Εγώ, θα προτιμούσα ως μόνιμη κατάσταση την ανάρρωση - αν δεν απαιτούσε ως προϋπόθεση την αρρώστια. Τίποτα στον κόσμο δεν είναι τέλειο.

Λουκάς Κούσουλας
'Και μόνος και μετά πολλών
ή όπως όπως'
εκδ. Γαβριηλίδης
Αθήνα Απρίλιος 2009

Σχόλιο στα Collectanea

Διαβάζοντας τα Collectanea μέσα στην απόλυτη σιγαλιά, αρχίζεις ξαφνικά να ακούς τη φωνή του Λορεντζάτου. Κι αν δεν την έχεις ακούσει ποτέ, αρχίζεις ν' ακούς μια σταθερή και - φαντάζεσαι βαθιά - φωνή να σου ψυθιρίζει τις δουλεμένες (με μοναξιά και αίμα) σκέψεις της.