Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Νέα γέννηση

Είναι χρονιές που οι γιορτές είναι πιο γιορτινές. Όπως σε κάποιες κυριακάτικες λειτουγίες «λειτουργείσαι» και σε κάποιες όχι. Ένας αγώνας μπάσκετ ή ποδοσφαίρου με φίλους προσφέρει ενίοτε αλησμόνητη απόλαυση κι άλλοτε μόνο τραυματισμούς. Είναι εντυπωσιακό πως τα τακτώς επαναλαμβανόμενα γεγονότα δεν είναι ποτέ ακριβώς ίδια. Το ίδιο γεγονός είναι κάθε χρονιά άλλο. Ακόμη και τις χρονιές που τις βιώνεις ως ψυχικό και στομαχικό άχθος, οι γιορτές δεν είναι με τον ίδιο τρόπο βαρετές.
Σε προσωπικό επίπεδο ανθρωπίνων σχέσεων η επανάληψη ή μάλλον το βίωμα «ίδιων» εμπειριών δεν είναι επουδενί ίδιο. Οσο κι αν ο σύγχρονος απλουστευτικός κοινός συλλογικός μας βίος αρέσκεται να συρρικνώνει τις εμπειρίες σε αφυδατωμένα ομογενοποιημένα, αδιαφοροποίητα σενάρια ή στόρι (κατά τον Κούντερα) η ζωή έρχεται να ανατρέψει τα πάντα. Οταν η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, η λογοτεχνία περιγράφουν την γέννηση, τα πρώτα διστακτικά παιδικά βήματα και την πορεία της σχέσης ενός ζευγαριού (πολύ συχνά) καταλήγουν να περιγράφουν μια αλυσίδα απαράλλαχτα ίδιων γεγονότων. Χαμογελα, βλεμματα, φιλιά και κρεβατώματα αποδίδονται κάθε φορά με τον ίδιο απαράλλαχτο τρόπο, όπως και οι φουρτουνιασμένοι τσακωμοί και οι χωρισμοί. Η ίδια ιστορία παρουσιάζεται με διαφορετικούς κάθε φορά ηθοποιούς, που σιγά σιγά η μονότονη επανάληψη σβήνει από τη μνήμη. Ετσι όλες οι «ερωτικές ιστορίες» συρρικνώνονται σε ένα αχαμνό σενάριο, όπως και όλοι οι ηθοποιοί στην ίδια «αρχετυπική» εικόνα του αρσενικού και του θηλυκού που θέλει να μας απηχεί όλους. Κατ' ουσίαν όμως το απόσωπο αυτό ζευγάρι δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει πανομοιότυπα ίδιο χάδι ή φιλί, όποτε το «παράδειγμα» καταλήγει να μην περιγράφει κανέναν. Όταν ερωτεύεσαι, ερωτεύεσαι κάθε φορά διαφορετικά, όταν φιλάς ή χαίδεύεις είναι μια νέα, ολοκαίνουργια αστραφτερή εμπειρία: ζεις την σχέση, την ίδια τη ζωή από την αρχή. Από την αφετηρία...
Η ερωτική εμεπειρία είναι πάντοτε μια εμπειρία ελευθερίας σαν το βάπτισμα: μια δεύτερη γέννηση στον τόπο του άλλου.