Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Ενα νέο ευφάνταστο ριάλτι


Ο κόσμος της μόδας αποτελεί το τελευταίο ίσως προπύργιο της προκατάληψης, επισημαίνει η Αλεξάνδρα Στάνλεϊ των «New York Times» στο προχθεσινό της άρθρο, ένα πεδίο που κάνει ανοιχτά διακρίσεις σε βάρος ανθρώπων εξαιτίας της εμφάνισής τους. Συνεπώς το εγχείρημα του ριάλιτι σόου «Britain’s Missing To Model» που ξεκινάει την ερχόμενη Τρίτη στο BBC America, βάζοντας ανάπηρες γυναίκες να ανταγωνιστούν μεταξύ τους για μια φωτογραφία στο περιοδικό «Marie Claire» είναι ταυτοχρόνως τολμηρό και ανησυχητικό. Ωστόσο ένα πράγμα μένει σταθερό στην βιομηχανία της ομορφιάς: ένα γραμμάριο λίπους συνιστά μεγαλύτερο εμπόδιο απ’ ότι ένα σακατεμένο άκρο. «Η αναπηρία της Ρεβέκα δεν μου δημιούργησε κανένα πρόβλημα», ανάφερε ο φωτογράφος που φωτογράφησε την 27χρονη Ρεβέκα, μια καστανή καλλονή που γεννήθηκε με παραμορφωμένο γοφό και φέρει τεχνητό μέλος. «Το μόνο που με ενόχλησε είναι πως δεν ήταν σε τέλεια φυσική κατάσταση. Τα περισσότερα μοντέλα είναι πιο καλοσχηματισμένα, πιο αδύνατα, πιο ευκίνητα».
Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια επανάληψη του «America’s Next Top Model», με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η σειρά προβάλλει μια παράδοξη συλλογιστική: πρόκειται για έναν διαγωνισμό που σχεδιάστηκε έτσι ώστε να βελτιώσει το προφίλ και την εμπιστοσύνη των ανάπηρων γυναικών στον εαυτό τους, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπει σε θέαμα την ανάγκη τους για αποδοχή. Το «Missing To Model» προσπαθεί να αναπτερώσει το ηθικό, απολαμβάνοντας ωστόσο τον ανταγωνισμό γυναικών με προφανείς φυσικές ατέλειες σε ένα επάγγελμα που απαιτεί φυσική τελειότητα, την οποία ένας εκ των κριτών ορίζει κάπως έτσι: «Είναι αυτό που δεν έχει κι ούτε πρόκειται να έχει το 99% του πληθυσμού». Το σόου επιδιώκει να ψυχαγωγήσει, αλλά και να διασκεδάσει του τηλεθεατές. Προσπαθεί να είναι διακριτικό και ψυχοπονιάρικο, όμως τα ριάλιτι είναι εξ ορισμού απάνθρωπα. Ωστόσο τα κορίτσια ενθουσιάζονται εκθέτοντας τον εαυτό τους. «Δεν ξέρω αν ο κόσμος κοιτάει το [τεχνητό] χέρι μου», δηλώνει η 22χρονη Ντέμπι, η οποία έχασε το μπράτσο της σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, η οποία διαπιστώνει με χαρά ότι οι πάντες εστιάζουν, αντιθέτως, στο στήθος της. Το όποιο αρχικό σοκ από τη θέαση όμορφων γυναικών χωρίς χέρι ή πόδι, εξαφανίζεται γρήγορα. Και τα οκτώ επίδοξα μοντέλα είναι όμορφα και αξιαγάπητα. Μοιάζουν να αισθάνονται άνετα – παρά την αναπηρία τους - μπροστά στην κάμερα. Οπως τους έχει πει ο προπονητής και μέντοράς τους Τζόναθαν Φανγκ, σύμβουλος μόδας, δεν επελέγησαν για να προβούν σε κάποια πολιτική δήλωση, αλλά για να αποδείξουν ότι κάνουν για μοντέλα: εκείνο που θα έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να κάνει καριέρα στον χώρο, θα κερδίσει. Η επιθυμία των διαγωνιζόμενων να είναι επιθυμητές κι όχι να προκαλούν την προστασία ή τον οίκτο των άλλων είναι απολύτως κατανοητή. Ομως η εκπομπή εισάγει άλλη μια αιτία έριδας μεταξύ των κοριτσιών, συμπεριλαμβάνοντας και γυναίκες με κώφωση (ένα μειονέκτημα που εξαφανίζεται μπροστά στον φακό) στις διαγωνιζόμενες. Ωστόσο το μεγαλύτερο μειονέκτημα των κοριτσιών που συναγωνίζονται στο «Britain’s Missing To Model» είναι η επιθυμία τους γίνουν μοντέλα.

2 σχόλια:

Ετερώνυμος είπε...

Ειλικρινά,επί της ουσίας δε βλέπω διαφορά από τις εκπομπές της Πάνια! Απλώς εδώ η συσκευασία είναι πιο φανταχτερή και με επίχρισμα ανθρωπισμού.
Εξαιρετικό το μπλογκ σου,σήμερα μόλις το ανακάλυψα!

τουπίκλην λοξίας είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Ετερώνυμε. Χαίρομαι για τη γνωριμία. Παραλλαγές της ίδιας κόλασης αντικρίζουμε διαρκώς στο γυαλί.