Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

Αίφνης επίκαιρο (από τις πρόσφατες Ευρωκλογές)


Οσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερος κόσμος αισθάνεται βαθιά προσβεβλημένος από τις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων. Γιατί τότε η Ελλάδα «μεταμορφώνεται» σε χώρα των Λωτοφάγων. Υποψήφιοι και κόμματα ξεχνούν ότι η ανθρώπινη αντιμετώπιση και ο επαγγελματισμός στο δημόσιο είναι τόσο σπάνιος που γίνεται είδηση, ότι η αέναη σώρευση σκανδάλων και η καθ’ εξην ατιμωρησιά των υπευθύνων θυμίζει άνοστο χιλιοζεσταμένο πιάτο σε αδειανό τραπέζι, ότι η αντίληψη πως πολιτικοί παλεύουν μόνο για την επανεκλογή τους είναι βαθιά ριζωμένη στη συλλογική συνείδηση. Εξ ου και το «ξαφνικό» ενδιαφέρον για τον «πολίτη» – σαν παλιομοδίτικο παλτό που βγαίνει κάθε δύο ή τρία χρόνια από τη ναφθαλίνη – συνιστά μέγιστη προσβολή. Τα δε πολιτικά συνθήματα στις προεκλογικές αφίσες των πολιτικών αρχηγών, την έμπρακτη εκδήλωσή της: η μούντζα που έπεται της βρισιάς. Τα συνθήματα των δυο μεγάλων κομμάτων «Πρώτα ο πολίτης» και «Γίνε σύμμαχος» προκαλούν οργή και θυμηδία. Οργή για την προσβολή της νοημοσύνης μας και θυμηδία διότι αδυνατούν να αποκρύψουν το αληθινό τους μήνυμα που κραυγάζει πίσω από τις λέξεις: «Πρώτα ο πελάτης» και «Γίνε συνένοχος». Τριγυρνώντας στην «στολισμένη» προεκλογικά συνθήματα Αθήνα, περνάω από την οργή, τη θυμηδία και την αποστροφή καταλήγοντας στο συνηθισμένο συναίσθημα όπου βρίσκει σταθερά απάγκιο ο Νεοέλληνας: στη βαθιά πονεμένη θλίψη. Θλίψη για την κενότητα της γλώσσας που χάσκει στραμπουληγμένη και τσαλαπατημένη σαν κακοποιημένο ζητιανάκι. Γιατί η κακοποίηση της γλώσσας που αποτελεί ίδιον (ακόμα και διεκδικούμενο προσόν) της ελλαδικής πολιτικής σκηνής, τις μέρες αυτές αγγίζει τα ακρότατα όρια της: το απόλυτο μηδέν. Εκεί όπου κοινή συναινέσει οι λέξεις αδειάζουν πλήρως από κάθε περιεχόμενο και δεν σημαίνουν τίποτα. Και η χρήση κενών λέξεων συνιστά ένα ζοφερό βήμα πιο πέρα (ή πιο κάτω) από την ψεύτικη γλώσσα ή τη γλώσσα του ψέματος: εδραιώνουν την ανικανότητα μας να εκφράσουμε (πόσο μάλλον να πιστέψουμε) σε οποιαδήποτε αλήθεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: