Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Ο Ντοστογιέφσκι διαβάζει Χέγκελ στη Σιβηρία και κλαίει. Του Λάζλο Φολντένυι

"Ο Ντοστογιέφσκι μπόρεσε να καταλάβει ότι αυτό που δεν έπρεπε να αντιληηφθούμε ήταν το σφαγείο. Ότι ήταν αυτή ακριβώς την εγγενή ιδιότητα της παγκόσμιας ιστορίας που έπρεπε να αποσιωπήσει [ο Χέγκελ] γράφοντας ιστορία. Ότι στο όνομα της ορθολογικότητας έπρεπε να αγννοήσει τη βιωμένη εμπειρία. Τον πόνο, τον θάνατο, το ανεξακρίβωτο, δηλαδή όλα όσα ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει, αλλά στα οποία είναι υποδουλωμένος. "Το πνεύμα δεν μπορεί να χάνει τον καιρό του στα βάσανα ορισμένων ατόμων - γράφει ο Χέγκελ - οι ατομικοί σκοποί χάνονται μπροστά στον γενικό". Ο Χέγκελ προσπαθεί να θεμελιώσει ολόκληρη τη φιλοσοφία του στην ορθολογικότητα. Εντούτοις, τα βαθύτερα θεμέλιας της επινόησής του πολύ απέχουν από το να υπακούουν μόνο στην ορθολογικότητα. Στο βάθος αυτής της φιλοσοφίας κουρνιάζει μια ανθρώπινη αδυναμία: η επιθυμία να νικήσει και να γευτεί την ευτυχία της νίκης".

σελ. 23-24.
Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα Δεκέμβριος 2009

1 σχόλιο:

το θείο τραγί είπε...

Ενδιαφέρον βέβαια.