Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

H αδυσώπιτη εσωτερικη πάλη του Βίτκενστάιν...


...που είναι απείρως πιο σαγηνευτική και ενδιαφέρουσα από την θρυλική πάλη με τον Πόπερ, για την οποία βγήκε και βιβλίο.


"Ανάμεσα σ'όλα τ'άλλα, ο Χριστιανισμός λέει και τούτο, κατά τη γνώμη μου: πως οι καλές διδασκαλίες δεν χρηησιμεύουν σε τίποτα. Πρέπει κανείς ν'αλλάξει τη ζωή του (ή την κατεύθυνση της ζωής του).
Λέει πως η σοφία είναι ψυχρή και πως μπορείς μ'αυτήν να ισιώσεις τη ζωή σου, όσο και το σίδερο, σαν είναι κρύο.
Η ουσία είναι ότι η σωστή διδασκαλία δεν μπορεί να σ'αδράξει την ακολουθείς όπως και τη συνταγή του γιατρού. Εδώ όμως χρειάζεται κάτι που να σ'αρπάξει και να σε στρέψει αλλού. (Έτσι τουλάχιστον το καταλαβαίνω εγώ). Άπαξ και μεταστράφηκες, πρέπει να μείνεις στραμμένος προς τα εκεί.
Η σοφία είναι απαθής. Ενώ, αντίθετα, η πίστη είναι αυτό του ο Kierkegard αποκαλεί πάθος.

από το Πολιτισμός και αξίες.
in Ray Monk Λούντβιχ Βίνκενστάιν Το χρέος της μεγαλοφυίας. εκδ. Scripta σελ. 496

Δεν υπάρχουν σχόλια: