Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Η πανάκεια



Ζούμε στην εποχή της εναγώνιας αναζήτησης της πανάκειας: Το φάρμακο για την καταπολέμηση του θανάτου, του γήρατος, της παχυσαρκίας. Χρήμα (ρευστό ή πλαστικό). Μια μεγάλη μίζα ή μια τεράστια μπάζα. Ατελείωτο σεξ (ουκ εν το εκλεκτό το ευ). Εναν γκόμενο, ένα μωρό (ερήμην του άλλου). Εξουσία (όλο και ψηλότερος θώκος). Ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, κοσμήματα, σπίτια ή πισίνες, ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, κοσμήματα, σπίτια ή πισίνες, ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, κοσμήματα, σπίτια ή πισίνες κ.ο.κ. Μια θέση στο δημόσιο, στο πανεπιστήμιο, σε μια πολυεθνική. Μια πορεία, μια εξέγερση, μια νίκη (δική μου ή του κόμματος, της ομάδας-θρησκείας μου). Η κατίσχυση επί του (κάθε) αντιπάλου (πολιτικού, ιδεολογικού, του γείτονα, του διπλανού, μιας ξένης γκόμενας). Μια βόμβα στα Εξάρχεια, στο Ψυχικό, στην Εκάλη. Ενα ταξίδι χωρίς επιστροφή στη Βαϊκάλη. Ενα κλεμμένο αχλάδι απ' τον μπακάλη. Ενα ξεγυρισμένο χεσίδι στου κασσίδη το κεφάλι...

4 σχόλια:

Κ.Π.Μ. είπε...

Σε ενοχλούν όσοι βρίσκουν την πανάκεια, ή το γεγονός ότι αυτή δε βρίσκεται τελικά;
(Οι φωτογραφίες του Φατσέα είναι απίστευτα πανανθρώπινες και διαχρονικές. Βέβαια, όταν τα πρόσωπα είναι αναγνωρισμένα, εισβάλλει μια δόση απομυθοποίησης. Εδώ η γιαγιά του Χρηστόβαρδα, είναι φτυστή ο εγγονός, γμτ.)

ποετάστρος είπε...

Η ψευδαίσθηση που έχει γίνει η μηχανή με την οποία αναπτύσσουμε ιλλιγγειώδεις ταχύτητες στην εποχή μας...

Κ.Π.Μ. είπε...

Εντούτοις, δε μας αναγκάζει κανείς να ζήσουμε έτσι. Το φρένο είναι ακόμη στο χέρι μας.

ποετάστρος είπε...

Στο χέρι μας είναι (δυνητικά) τα πάντα. Ζούμε όμως μέσα σ'έναν τέτοιας νοοτροπίας κόσμο. Αυτό δεν μας αφήνει ανεπηρέαστους.