Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

Γιατί η αγάπη ξεφτίζει, αλλά η μελαγχολία όχι;

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Ο Ταρκόφσκι για τη σύγκρισή του με τον Μπέργκμαν

Here is a difference between me and Bergman: for me God is not a mute. I totally disagree with those who claim an aura of films by the Swedish director is present in The Sacrifice. When Bergman speaks of God, he does it in the context of God who is silent, who is not with us. So we have nothing in common, just the opposite. Some of the superficial remarks were made because the actor in the main role had also worked with Bergman or because of the traces of Swedish landscape in my film. People making such claims have not understood anything in Bergman, they don't know what existentialism is. Bergman is closer to Kierkegaard than to problems of religion.

Επίκαιρο

Το τηλεπαιχνίδι «Η στιγμή της αλήθειας» (The Moment of Truth), που προβάλλεται στο αμερικανικό δίκτυο Fox, (και προσφάτως στα καθ’ημάς από τον ΑΝΤ1) ίσως ν’ αποδειχθεί σταθμός στα χρονικά των ριάλιτι. Δεν είναι ούτε παιχνίδι τύχης ή γνώσεων, αλλά ένα σόου με χρηματικό έπαθλο. Πρόκειται για μια ψευδο-ψυχολογική δοκιμασία, όπου οι διαγωνιζόμενοι ανταλλάσσουν ειλικρίνεια με δολάρια. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να εξωθήσει «καλούς» ανθρώπους να ομολογήσουν τις ατασθαλίες τους. Οι συμμετέχοντες καλούνται να απαντήσουν ενώπιον φίλων και συγγενών σε προσωπικές ερωτήσεις που τους φέρνουν σε δύσκολη θέση. Οι ειλικρινείς απαντήσεις, που θα επιβεβαιώσει η μηχανή ανίχνευσης ψεύδους, αμείβονται με ποσά από 10.000 δολάρια για την πρώτη, έως 500.000 δολάρια για εκείνη που θα αναδείξει τον μεγάλο νικητή.
Η πρωτοτυπία της εκπομπής αυτής δεν συνίσταται στη χρήση της μηχανής ανίχνευσης ψεύδους αλλά στο ότι αποτελεί μείγμα ψυχοδράματος μπιχεβιοριστικων ριάλιτι σόου, τύπου «Big Brother» και οικογενειακού τηλεπαιχνιδιού τύπου «Deal». Ολα τα τηλεπαιχνίδια έχουν εξ ορισμού ως άξονα το κέρδος. Οι παραγωγοί όμως κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να καταφέρουν να μεταμφιέσουν τη φιλαργυρία και να την παρουσιάσουν ως αλτρουισμό. Ένας άνδρας θέλει τα χρήματα για να αγοράσει στη γυναίκα του ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι αρραβώνων. Μια νεαρή γυναίκα θέλει να βοηθήσει την άρρωστη μητέρα της να αγοράσει σπίτι. Τα άλλα παιχνίδια χρησιμοποιούν συζύγους, γονείς και φίλους ως συμβούλους, ανεβάζουν μοντέλα και τραγουδιστές στη σκηνή για να προσθέσουν λίγη ζεστασιά και χιούμορ σε μια πεζή και όχι ιδιαίτερα σκληρή δοκιμασία. Το «Η στιγμή της αλήθειας», αντίθετα, φέρνει τα αγαπημένα πρόσωπα των παικτών στη σκηνή για να υποδαυλίσει την επιθετικότητα και να δημιουργήσει συγκρούσεις. Πρόσφατα ο Τζορτζ, διευθυντής μάρκετινγκ, ρωτήθηκε από τον παρουσιαστή αν φοράει περούκα και εκείνος απάντησε θετικά. Στη συνέχεια τον ρώτησε αν είχε σεξουαλικές φαντασιώσεις όταν παρακολουθούσε την κυριακάτικη λειτουργία κι απάντησε και πάλι «ναι». Τέλος τον ρώτησε αν είναι εθισμένος στον τζόγο κι αυτός έδωσε την ίδια απάντηση. Κι όλα αυτά ενώπιον του αφεντικού, της κοπέλας του και του θείου της. Ο γυμναστής Τάι, απάντησε «ναι» όταν ρωτήθηκε αν αναβάλει την απόφαση να κάνει παιδιά γιατί δεν είναι σίγουρος ότι η Κάτια (με την οποία είναι δυόμισι χρόνια παντρεμένος) θα είναι «η σύντροφος της ζωής του». Μετά την απάντηση, μια γυναικεία φωνή έδωσε την ετυμηγορία. «Η απάντηση είναι... (παρατεταμένος και δραματικός ρυθμικός ήχος) σωστή». Η κάμερα στράφηκε στην Κάτια, που έπαψε να χαμογελά και ψιθύρισε «πεθαίνω εδώ πέρα». Η φίλη της η Έιπριλ γύρισε και τη ρώτησε αναστενάζοντας «αξίζουν 100.000 δολάρια τόσο πόνο;». Όπως αποδείχθηκε, η Κάτια δεν πήρε δραχμή για τον πόνο της. Όταν ο Τάι απάντησε «όχι» στην ερώτηση αν έχει ποτέ του αγγίξει κάποια πελάτισσα πάνω από όσο είναι απολύτως απαραίτητο για τη δουλειά του, το μηχάνημα τον διέψευσε και έχασε όλα του τα κέρδη.
Σε όλα τα άλλα τηλεπαιχνίδια οι διαγωνιζόμενοι επιστρέφουν στη χειρότερη περίπτωση στο σπίτι τους με άδεια χέρια. Στο «Η στιγμή της αλήθειας» ενδέχεται να επιστρέψουν σε ένα σπίτι γεμάτο μίσος.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008