Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

Ο ταμίας ή μετά την αποχώρηση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται

Πόσο αφελής και ανόητη είναι η αντίληψη του Θεού ως καταμετρητή καλών και κακών πράξεων, δίκην ταμία Σουπερμάρκετ, ο οποίος μετά το τέλος του βίου, κόβει και ράβει στον πελάτη έναν λογαρισμό ανάλογα με το πόσο «μεμπτή» ή άμεμπτη» ήταν η πορεία του στη ζωή.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Στον φίλο ποιητή Γιώργο Χαβουτσά

Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει
μεταμορφώνονται τα πορτρέτα του.
Αλλάζει το βλέμμα των ματιών του
και το χαμόγελο στα χείλη του.
Το παρατήρησα επιστρέφοντας
απ' την κηδεία κάποιου ποιητή.
Οι συχνές επαληθεύσεις
επιβεβαίωσαν την υπόθεσή μου.

Άννα Αχμάτοβα 21 Μαϊου 1940

Μελλοντικά (ίσως) επίκαιρο

"τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου" δεν τελειώνουν, αλίμονο, με το τέλος της καταραμένης φτώχειας και της στέρησης, αλλά προχωρούν σε όλο το μάκρος της ζωής και προπαντός στο βάθος της ανθρώπινης ζωής, στερημένης ή όχι.

Ζήσιμος Λορεντζάτος

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

«Αχ Μάλτε, φεύγουμε έτσι, και μου φαίνεται πως όλοι είναι αφηρημένοι κι απασχολημένοι και δε δίνουν πολλή πρόσοχή που φεύγουμε. Σαν να' πεφτε ένας διάττων, και κανείς δεν τον πρόσεξε, και κανείς δεν έβαλε με τον νου του μιαν επιθυμία».

Ράινερ Μαρία Ριλκε,

Μάλτε Λάουντριτς Μπρίγκε

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

(δυτική) Λογοτεχνία και (δυτική) θεολογία

Ο διϊσμός μορφής - περιεχομένου που ταλανίζει τη λογοτεχνία είναι αντιστρόφως ανάλογος με τον διϊσμό σώματος και ψυχής που κυριάρχεί στην (δυτική, κυρίως) θεολογία. Η δυτική θεολογία εξυμνεί και εκθειάζει την (καθαρή) ψυχή σε βάρος του (ακάθαρτου) σώματος, ενώ στη λογοτεχνία, το έργο ταυτίζεται με την μορφή (το αντίστοιχο του σώματος) σε βάρος του εν πολλοίς αδιάφορου περιεχομένου (το αντίστοιχο της ψυχής). Η κοσμική ζωή παίρνει την εκδίκησή της μετά από αιώνες άγριας και απάνθρωπης ψυχικής και σωματικής καταπίεσης. Η λογοτεχνία πότε θα πάρει το αίμα της πίσω;

Μουσική (νυχτερινού) δωματίου

Ετερόφωτοι άνθρωποι της μεγάλης πολιτείας με το φως των προθηκών των καταστημάτων να προσδίδει μια παραμόνιμη χλωμάδα στα νωπά τους πρόσωπα. Ανθρωποι της νύχτας που βρίσκουν καταφύγιο στο γκρινιάρικο φως - όλο αιχμηρές γωνίες - των νυχτερινών κέντρων και της μπάρας με την εκκωφαντική μουσική που τυφλώνει το βλέμμα. Άσπροι, παγωμένοι διαπεραστικοί ήχοι σαν λευκά είδη υγιεινής, θολά ποτά και καπνός που στομώνουν τη σκέψη και τις αισθήσεις.

Διαπίστωση

Πόσο συχνά δεν περδικλώνωμαι στη γλώσσα μου και πέφτοντας με τη μύτη στο έδαφος σηκώνεται κονιορτός συγκεχυμένων λέξεων και σκέψεων μέσα στο κεφάλι μου.

De la poésie

Στο πεζό ο ρυθμός μπορεί να είναι απλώς και μόνο ο ρυθμός της σκέψης.
Στην ποίηση δεν μπορεί κανείς να τον εγκαταλείψει επί ποινή θανάτου.
Μια ποίηση με ρυθμό μόνο στη σκέψη είναι οπωσδήποτε καταδικασμένη.

Η ζωή ως χαρά και πένθος

«Είτε με την αποθέωση της εδώ ζωής, είτε με την καταδίκη της, νικητής βγαίνει πάντοτε ο θάνατος».

Paul Gadenne Rupture (carnets)

«Ne pas vivre comme un homme sans memoire».

«Να μην ζω σαν άνθρωπος δίχως μνήμη».

Albert Camus Carnets

«On ne pense que par image. Si tu veux être philosophe écris des romans».

«Σκεπτόμαστε μόνο με εικόνες. Αν θέλεις να φιλοσοφήσεις γράψε μυθιστόρημα».