Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

Γιατί η αγάπη ξεφτίζει, αλλά η μελαγχολία όχι;

3 σχόλια:

ou ming είπε...

Μήπως τότε να αρχίσεις να αγαπάς τη μελαγχολία;

ποετάστρος είπε...

Τι ακριβώς εννοείς; Κι η μελαγχολία κομμάτι του εαυτού μας είναι. Την θεωρώ πολύτιμη ως προθάλαμο ή δίοδο προς το πέενθος, το οποίο θεωρώ σοφό τρόπο βίωσης της ζωής. Η μελαγχολία είναι πολύτιμη ως μεταβατικό στάδιο, ως προσωρινή κατοικία. Τα πράγματα γίνονται άσχημα όταν μετατρέπεται σε μόνιμο ενδιαίτημα.

ou ming είπε...

Ποετάστρο, δεν εννοώ κάτι βαθυστόχαστο. Μου πέρασε μια στιγμή η σκέψη απ' το μυαλό -ένα μικρό παιχνίδι με τις λέξεις- πως αν η αγάπη ξεφτίζει, ενώ η μελαγχολία όχι, τότε ίσως αν αγαπήσεις τη μελαγχολία, να ξεφτίσει μαζί με την αγάπη για τη μελαγχολία και η ίδια η μελαγχολία.